ڪلبـــــہ ی رمــان ♥

رسول-اعوذ باا... ادم این روزا چه چیزا که نمی شنوه زنشو چیکار کردن اعدامش کردن

-زنش.....خب ...می دونی فرار کرد حالا ول کن این حرفا رو برای ناهار چی بخوریم اصلا تو خودت

تنهایی چی می خوری اشپزی بلدی

رسول-بله ما مثل بعضی ها تو پر قو بزرگ نشدیم
-خوشم می یاد اخلاقت بد رقم گند و ؼیر قابل تحمل شده
از جا بلند و رفت توی اشپزخونه
رسول-مادمازل اگه خسته نمی شن بیان اینجا یه خورده کمک کنن
-حالا یه ؼذا می خوای بدی بخوریما
رسول-پاشو تنبلی نکن
رفتم تو اشپزخونه پیشش کار هایی رو که می گفت انجام می دادم یه بار که در کابینتو باز کردم چشمم به
کیک شکلاتی کارخونه بابا افتاد
از کابینت بیرونش اوردم و جلوی رسول گرفتمش
-این کیک مال کارخونه باباست
کیکو از دست گرفت و گذاشت سرجاشرسول-اره می دونم حداقل اگه این همه مدت ندیدیمتون محصولات کارخونتونو جای شما دیدیم
صدای زنگ ابفون بلند شد
-دایی منتظر کسی بودی؟؟؟
دایی-نه کسی قرار نبود بیاد
-ببینم نکنه کلک دوست دخترته
دایی-پناه بر خدا این چه حرفیه می زنی دختر
-خیلی خوب حالا چرا داد می زنی !!! چه بهت بر می خوره
با عصبانیت سری تکون داد
دایی-من برم ببینم کیه
-می خوای تو بالا سر ؼذا ها وایسا من برم ببینم کیه؟؟دایی- لازم نکرده تا وقتی یه مرد تو خونه است.....
-باشه باشه ؼلط کردم هرچی تو بگی برو برو
از اشپزخونه بیرون رفت من بدبخت هم که شانس ندارم از چاله در اومدم افتادم تو چاه.یه نگاه به ؼذا ها
انداختم یه ناخنک زدم نه بابا این دایی ما هم اگه اخلاق نداره به جاش اشپزیش بدک نیست خواستم یه
خورده دیگه برنج بردارم که صداش اومد
دایی-انقدر دست تو اون ؼذا نکن
هول شدم دستم به بدنه قابلمه خورد
-اوخ سوختم اه تو چرا اینجوری می کنی
دایی-پاشو برو روسری و مانتتو بپوش مهمون داریم
-کی هست حالا ؟
دایی-برو حاضر شو وقتی اومدی میبینیش
رفتم توی اتاق اولش نمی خواستم روسری سرم کنم ولی وقتی یاد اخم های رسول افتادم روسری هم سرم
کردم از اتاق بیرون اومدم صدای تعارؾ و خوش امد گویی می اومد سرک کشیدم یه مرد جوون با یه
ریش پروفسوری با یه سامسونت توی دستش این دیگه کیه!!؟؟
رفتم جلو و سلام کردم با لبخند و محترمانه جواب سلاممو دادرسول-یعنی باور کنم شما دوتا همدیگرو یادتون نمی یاد؟؟؟
یه نگاه دیگه به پسره انداختم اونم با دقت به من نگاه می کرد
-نه فکر نکنم قبلا دیده باشمشون
رسول-اخه مگه این کوچه چند تا زلزله داشت یادتون رفته دوتایی با هم اسایشو از این محل سلب کرده
بودید یادتون رفته چقدر شیشه شکوندین
پسره با تعجب به من نگاه کرد
)ؼزال تویی!!؟؟(
حرفای عمو کم و بیش برام گنگ بود
)منم نیما ....نیما کشوری (یهو جرقه ای تو ذهنم زده شد
-وای نیما تویی !!!؟؟چقدر دلم برات تنگ شده بود
دستشو به طرفم دراز کرد خواستم دستمو توی دستش بزارم که با چشم ؼره دایی نیما دستشو عقب کشید
دایی-خیلی به موقع اومدی نیما دیگه کم کم داشتیم ؼذا رو می کشیدیم
نیما-نه من مزاحمتون نمی شم
-نه بابا مزاحم چیه شما مراحمید اقا
دایی-ؼزاله کمک کن سفره رو پهن کنیم
سفره رو با کمک نیما پهن کردیم سر ؼذا نیما مدام از بابا و بهرام می پرسید من هم سعی می کردم با
جواب های مختصرم هم اونو هم عمو رو بپیچونم بهشون گفتم بابا و بهرام برای یه مدتی رفتن فرانسه و
منو فرستادن اصفهان تا تنها نباشم نیما بگی نگی قانع شد ولی نگاه های رسول با زبون بی زبونی بهم
می گفت خر خودتی. نیما بعد از ناهار کمی پیش ما موند و بعد رفت تا شب رسول مشؽول کتاب خوندن
شد من هم از روی ناچاری تلویزیون نگاه کردم البته بیشتر حواسم دور و بر حوادث اون چند ماه می
چرخید یاد حرفای ارسان درباره ارتین افتادم اگه اون شب اون اتفاق نیافتاده بود الان چند ماه از زندگی
مشترکم با ارتین می گذشت بود حتما تا الان کارخونه ها ادؼام کرده بود و کارخونه باباشو از
ورشکستگی نجات داده بود و طبیعتا وقتی خرش از پل می گذشت یه جوری از خجالت من در می اومد
به ارسان فکر کردم به تموم اون چند ماهی که تو خونش بودم تو اون مدت ارسان حتی نگذاشت تو دلم
اب تکون بخوره حقش نبود اونطوری جواب محبتاشو بدم رسول بعد از رفتن نیما دیگه چیزی ازم نپرسید
فقط گهگداری سرشو از روی کتاب بلند می کرد و به من نگاه می کرد و سری از روی تاسؾ تکون میداد شب هم یه ؼذای مختصر درست کرد باز هم سر سفره سکوت کرد نمی دونم یهو چه مرگش شده بود
که اینقدر ساکت شده بود بعد از شام شب به خیری گفت و رفت توی اتاقش من هم بلافاصله بعد از اون
رفتم تو اتاقم بعد از چند ساعت ؼلت خوردن توی رختخواب بالاخره خوابم برد
......
-توروخدا ببخشید به خدا تقصیر من نبود یهویی شد بابا تورو خدا کمکم کن من نمی خوام بمیرم بابا
خواهش می کنم به خدا نمی خواستم ارسانو بکشم یهویی شد تورو خدا منو اعدام نکنید به خدا من نمی
خواستم اینطوری شده تورو خدا خواهش می کنم
......
با ضربه هایی که به صورتم خورد از چشمامو باز کردم
دایی-نترس دایی جون خواب بد می دیدی نترس عزیزم نترسبه گریه افتادم دایی بؽلم کرد بالاخره بعد از کلی حرؾ ارامش بخش خوابم برد
صبح که از خواب بیدار شدم دایی مشؽول دم کردن چایی بود با سر سنگینی جواب صبح به خیرمو داد
روی کابینت نشستم دوباره صدای اعتراض گونه اش بلند
دایی-برای چی رفتی روی کابینت نشستی بیا پایین دختر
-جام خوبه راحتم
دایی-من ناراحتم
-چته دوباره اول صبحی اخمات تو همه
دایی-نمی خوای بگی
-چی رو ؟؟؟
دایی-ارسان کیه که دیشب انقدر تو خواب صداش می زدی ؟؟؟ببین ؼزاله به من دروغ نگو راست
حسینی به من بگو تو برای چی اومدی اینجا ؟؟؟از چی داری فرار می کنی !!!؟؟؟
از روی کابینت پایین پریدم
-من از هیچی فرار نمی کنم تو هم اگه از بودن من اینجا ناراحتی رک و راست بهم بگو تا برم
خواستم از اشپزخونه بیرون بیام که دستمو گرفت
دایی-بیخودی با این بهونه ها منو نپیچون راستشو بگو بزار کمکت کنم ...ببینم تا با کسی دعوات شده یه
وقت خدایی نکرده بلایی سر کسی اوردی راستشو بهم بگو احمق بزار کمکت کنم-باشه می گم ولی نه الان شاید شاید یه چند روز دیگه بهت بگم ولی الان نه نمی تونم الان بهت بگم حالا
هم ولم کن تا برم
دایی-همین الان بگو
-نمی تونم می فهمی نمی تونم
دایی-بهت می گم بگو بگو و خودتو راحت کن
-دست از سرم بردار
دستمو ول کرددایی-خیلی خوب داد نزن من باید برم بیمارستان امروز دوتا عمل دارم تو هم برو یه چند دست لباس
برای خودت بخر کاری با من نداری
عصبانیتم فروکش کرد و با خنده گفتم
-دایی مگه تو دکتری
دایی-با اجازتون بله
-بیچاره مریض ها باید چه دکتر اخمویی رو تحمل کنن
دایی-مگه من چمه دکتر به این خوش اخلاقی خوشکلی خوشتیپی خیلی هم دلت بخواد
-یه خورده دایی از خودت تعریؾ کن بابا اخه چقدر تو فروتنی
دایی-خیلی خوب دیگه بسه متلک گویی من رفتم خداحافظ
-خداحافظ
بعد از رفتن دایی رفتم تو حیاط یه خورده واسه خودم گشتم و فکر کردم شاید بهتر بود به دایی همه چیز
رو می گفتم اول و اخرش که چی بالاخره دیر یا زود همه چیز معلوم می شد تا اخر عمرمم که نمی شد
پنهان شم دایی هم حتما انقدر مرد هست که لوم نده بالاخره من تنها یادگار خواهرشم حتما دلش نمی خواد
منو پای چوبه دار ببینه .چند هفته گذشت کابوس های شبونه من ادامه داشت دایی هر دفعه بیشتر از قبل
پا پی ماجرا می شد اما من هربار طفره می رفتم تا اون شب که خوابی وحشتانک تر از همیشه دیدم
همیشه کابوسم تا وقتی که طناب رو به دور گردنم می انداختن ادامه پیدا می کرد اما اون شب کابوسم
طولانی تر شد صحنه ای که صندلی رو از زیر پام کشیدن هنوز هم در خاطرم هست هنوز وقتی یاد اونصحنه می افتم تنم می لرزه .من بالاخره اون شب همه چیز رو از اول برای دایی گفتم دایی مثل همیشه
سکوت کرد اولش فکر کردم تا بفهمه سریع می گه باید بری خودتو تحویل بدی ولی دایی هیچی نگفت نه
اون روز و نه روز های دیگه رسول خوش اخلاق شده بود می گفت و می خندید انگار هیچ اتفاق خاصی
نیافتاده رفت و امد های نیما زیاد شده بود نیما وکیل یه شرکت بازرگانی بود و برای خودش برو و بیایی
داشت وقتی می دیدمش ناخود اگاه به یاد دوران کودکی می افتادم و پر شر و شور می شدم نیما مثل قبل
بود شوخ و پر طراوت و این حسشو به من هم منتقل می کرد از وقتی همه چیز رو به دایی گفته بودم
کابوس هام کمتر شده بود اون روزها با وجود نیما و رسول زندگی دوباره روی خوشش رو به من نشون
داده بود 6 ماه گذشت .پنجشنبه بود و اواخر خرداد ماه بود هوا زیادی گرم شده بود با نیما رفته بودیم
خرید نزدیک های ظهر بود که منو رسوند خونه در قفل نبود با خودم فکر کردم حتما دایی امروز زودتر
از بیمارستان برگشته با خوشحالی درو خونه رو باز کردم رفتم داخل و از توی حیاط با صدای بلند
گفتم:من اومدمممممم
بدون اینکه نگاهی به جا کفش بندازم کفشمو دراوردم و رفتم داخل خونه-سلام بر دایی عزیز تر از.......
با دیدن بهرام خنده روی لبم ماسید با نگاه به دنبال دایی گشتم اما به جای دایی بابا رو دیدم که روی یکی
از مبل ها نشسته بود مؽزم قفل کرده بود نمی دونستم دور و برم فکر اینکه دایی لوم داده مثل خوره
وجودمو می خورد قدمی به عقب گذاشتم باید فرار می کردم خواستم یه قدم دیگه به عقب بردارم که از
پشت به چیزی برخورد کردم رومو که برگردوندم دایی رو دیدم با بؽض گفتم:دستت درد نکنه دایی خوب
از یادگار خواهرت مواظبت کردی
دایی-اروم باش
فریاد زدم
-اروم باشم ...اخه بی انصاؾ چرا اینا رو خبر کردی حداقل مستقیم به پلیس زنگ می زدی چرا به اینا
گفتی ها )گریه ام گرفت(چرا به اینایی که حتی حاضر نشدن به حرفم گوش کنن گفتی اینایی که مثل یه
تیکه اشؽال از زندگیشون پرتم کردن بیرون گفتی ها واسه چی اینارو خبر کردی چرا حرؾ نمی زنی
.....لعنتی چرا حرؾ نمی زنی
دستی روی شونه ام قرار گرفت صدای گریه الود بابا تو گوشم پیچید
بابا-دخترم منو ببخش من اشتباه کردم ....من اشتباه کردم به دختر پاک تر از گلم تهمت زدم منو ببخش
عزیزم وقتی ارسانو تو اون وضعیت دیدم به پاک بودنت ایمان اوردم
بدون اینکه به عقب برگردم گفتم:خیلی دیره بابا خیلی دیگه نمی شه جبرانش کرد دیگه خیلی دیره شما هم
زندگی منو خراب کردید هم زندگی اون بدبخت ارسانو که الان زیر یه خروار خاکه
بابا منو به طرؾ خودش برگردوند و بؽلم کرد صدای گریه هامون تو هم پیچیده بودبابا-همه چیز درست می شه دخترم درست میشه
-چی درست می شه اصلا مگه چیزی هم مونده که درست شه
بهرام-ارسان زنده است یعنی ...یعنی خدا خیلی بهت رحم کرد ه که زنده مونده
ار بؽل بابا بیرون اومدم به بهرام نگاه کردم سرش پایین بود وقتی متوجه نگاهم شد سرشو بلند کرد یه قدم
جلوتر اومد خواست بؽلم کنه که خودمو کنار کشیدم
-دارید دروغ می گید می خواید اینطوری منو راضی کنید باهاتون بیام تا ببرین تحویلم بدین
دایی-ارسان حالش خوبه ؼزاله نگران نباش
بابا-باید برگردیم شیراز بهرام برای 3 ساعت دیگه بلیط گرفته باید راه بیافتیم تا به پرواز برسیم-من هیج جا با شما نمی یام من همین جا پیش دایی می مونم
دایی-من خودمم دارم می یام شیراز برو چیزاتو جمع کن اماده شو
-خیلی خوب من خودم تنها اینجا می مونم
بهرام-مگه حرؾ حالیت نیست برو چیزاتو جمع کن بریم
-به هرکی ربط داشته باشه به تو یکی هیچ ربطی نداره بار اخرت باشه برای من تعیین تکلیؾ اقا بهرام
دستی تو موهاش کشید
بهرام-خیلی خوب عصبی نشو ؼلط کردم حالا لطفا برو حاضر شو باید بریم دیر می شه
-من بر نمی گردم شیراز
دایی-از چی می ترسی ؼزاله چرا نمی فهمی ارسان حالش خوبه کسی کاری به تو نداره
-از کجا معلوم دروغ نمی گید
بهرام با عصبانیت گوشیشو از توی جیبش دراورد و مشؽول شماره گرفتن شد گوشی رو ایفون گذاشت
بعد از چند تا زنگ گوشی برداشته شد
)بله؟(
بهرام-الو ارسان خودتی
)بهرام تویی ؟(بهرام گوشی رو قطع کرد
بهرام-صداشو شناختی ؟؟؟حالا باورت شد زنده است
-اره صدای خودش بود ولی من بر نمی گردم شیراز
بابا-چرا دخترم ؟؟؟مگه دلت نمی خواد برگردیم خونمون و مثل سابق بشیم
پوزخند زدم
-شما که منو از خونتون بیرون کرده بودین
دایی-بس کن ؼزاله الان وقت سرزنش کردن نیست دیر میشه باید بریم فرودگاه
با حرص گفتم:-حالا تو چرا انقدر عجله داری !!!؟؟؟
دایی-می خوام امروز قبل از ؼروب خورشید برم سر خاک مادرت
بابا-دخترم ما اشتباه کردیم تو درست می گی ما تورو تو بد وضعیتی رها کردیم ولی الان وقت گلگی
نیست بزار بریم شیراز بعد هر چی خواستی گلگی کن
به چشمای بابا نگاه کردم مثل همیشه در مقابل خواست بابا کوتاه اومدم درست بود در حقم بد کرده بود
ولی بالاخره پدرم بود و دوستش داشتم رفتم توی اتاق لباسامو جمع کردم تلفنی با نیما خداحافظی کردم و
همراه بابا و دایی و بهرام رفتم فرودگاه هنوز چند دقیقه ای تا پرواز مونده بود بابا و دایی با هم به گوشه
ای رفتن و مشؽول صحبت کردن شدن بهرام در کنارم نشسته بود خودشو بهم نزدیک کرد
بهرام-دلخوری؟؟؟
بدون اینکه بهش نگاه کنم گفتم:نباشم؟؟؟
بهرام-ؼزال ما تو بد شرایطی بودیم به خدا به خدا انگار انگار مؽزمون از کار افتاده بود من نمی خواستم
باور کنم که خواهرم اون چیزی که فکر می کردم نیست ولی نمی تونستم باور کن اگه تو هم تو شرایط ما
بودی همین کار رو می کردی
-هم زندگی منو خراب کردید هم زندگی اون بدبخت ارسانو
بهرام- خیلی اذیتت کرد نه؟؟
-نه به اندازه شما
بهرام-حالا نمی خوای با من اشتی کنی-نه
بهرام-خوب اگه بگم ؼلط کردم
- 1 سال از زندگیمو خراب کردی اون وقت می خوای با گفتن یه ؼلط کردم همه چیز رو حل کنی
بهرام-هر کاری بگی می کنم فقط باهام اشتی تحمل سردی هاتو ندارم ابجی کوچولو
از روی صندلی بلند شدم
-بهرام من هیچوقت تورو نمی بخشم از بابا همون لحظه که بؽلم کرد گذشتم ولی از تو نمی تونم می
فهمی نمی تونم ازت بگذرمبالاخره بعد از چند دقیقه معطلی سوار هواپیما شدیم و برگشتیم شیراز دایی بلافاصله از فرودگاه رفت
بهشت زهرا ما هم رفتیم خونه از دیدن دوباره اتاقم احساس ارامش کردم هیچ وقت نمی کردم یه روز
انقدر دلتنگ اتاقم بشم اون شب بابا از ارسان گفت از اینکه اگه چند دقیقه دیرتر ارتین به سراؼش رفته
بود می مرد بابا می گفت ارتین بهشون زنگ زده و ماجرا رو گفته و اونا هم برگشتن ایرانو وقتی وضع
ارسانو دیدن و حرفاشو شنیدن باور کردن که من تقصیر نداشتم .شب موقع خواب گوشیم زنگ خورد با
دیدن شماره ارسان یخ کردم به سختی دکمه سبز رو فشار دادم چند لحظه ای سکوت برقرار شد
ارسان-سلام
اب دهنمو قورت دادم
-سلام
ارسان-زنگ زدم بگم فردا می خوام ببینمت می خوام درباره یه سری چیز ها باهات حرؾ بزنم میای؟؟
-اره میام
ارسان-فردا ساعت 9 جلوی پارک خونه من منتظرتم
بدون خداحافظی گوشی رو قطع کرد گوشی رو روی میز کنار تختم گذاشتم و روی تخت دراز کشیدم
انقدر به حرفایی که ارسان قرار بود بهم بزنه فکر کردم تا خوابم برد
صبح ساعت 8 صبح بدون اینکه به کسی بگم از خونه بیرون اومدم و تاکسی گرفتم ترافیک سنگینی توی
شهر بود یک ساعت و نیم توی راه بودم و ساعت نه و نیم رسیدم بهش زنگ زدم تا ببینم کجای پارکه
چند بوق خورد گوشی رو برنداشت با خودم گفتم حتما خواسته سرکارم بزاره داشتم گوشی رو قطع میکردم که صداشو از پشت سرم شنیدم
ارسان-دنبال من می گشتی
با شنیدن صداش دست و پامو گم کرد نفس عمیقی کشیدم دستامو مشت کردم تا مانع از لرزششون بشم به
عقب برگشتم با دیدن ارسان توی یه ست ورزشی سفید با مو های بهم ریخته چیزی تو دلم فرو ریخت
بهش خیره شدم نمی تونستم حرفی بزنم احساس عجیبی داشتم دیگه از اون نفرت همیشگی خبری نبود
ارسان-پسندیدی؟
با گیجی سرمو تکون دادم
-چی رو ؟
خندیدارسان-هیچی بی خیال بیا بریم فکر کنم بهتره قدم بزنیم توی راه با هم صحبت کنیم موافقی؟
-باشه
ارسان شروع به قدم زدن کرد من هم درکنارش راه افتادم
ارسان-نمی خوای چیزی بگی؟
-چی بگم؟؟
ارسان-مثلا نمی خوای بپرسی چی شد که زنده موندم ؟؟؟
-بابا بهم گفته
ارسان-بابات بهت نگفته من از شکایت کردم
ایستادم و با تعجب پرسیدم
-شکایت؟؟؟
ارسان هم کمی جلوتر ایستاد به طرؾ من برگشت
ارسان-اره شکایت
-اون وقت به چه جرمی
ارسان-چیزی مهمی نیست به جرم یه ضرب و جرح مختصر که نزدیک بود به خاطرش یه ادم کشته شه
-حالا که فعلا زنده ایارسان-ممکن بود نباشم
قدمی به جلو برداشتم
-مهم اینه که الان هستی ببین ارسان خواهشا اذیتم نکن
ارسان-اذییت نمی کنم فقط می گم اگه می خوای شکایتمو بردارم شرط دارم
-چه شرطی اونوقت
ارسان-من دیه می خوام
-خیلی خوب باشه قبول دیه اش هرچی باشه بابا پرداخت می کنه بهت
ارسان-می بینم که دوباره عزیز دردونه بابات شدی خب خداروشکر ما که بخیل نیستیم-خیلی خوب اگه فقط مشکلت دیه است که فکر کنم حله کی بریم دادگاه برای تقاضای طلاق
ارسان-هر وقت دیه رو دادی
-خیلی خوب به بابا می گم همین امروز هرچقدر پول می خوای بریزه به حسابت حالا حله؟؟؟
ارسان چند قدم اومد و درست رو به روم ایستاد و زل زد تو چشمام
ارسان-من پول نمی خوام
-مگه نمیگی دیه می خوای!!!؟؟؟
ارسان-چرا دیه که می خوام ولی دیه ام پول نیست
-پس چیه؟؟؟
رنگ نگاهش عوض شد
ارسان-دیه من تویی
با عصبانیت گفتم:هیچ معلوم هست چی می گی تو اصلا معلومه چی می خوای ؟؟؟
ارسان-یک ماه با هم میریم مسافرت در واقع می ریم ماه عسل تو اون یک ماه تو معشوقه من میشی و
مثل یه زن و شوهر واقعی زندگی می کنیم بعد از اینکه برگشتیم میریم دادگاه و تقاضای طلاق می دیم
بعد تو میری سر زندگیت منم می رم سر زندگیم خب چطوره موافقی؟؟؟مسافرت خوبیه منم نمی ذارم
بهت بد بگذرهتموم خشم و عصبانیتمو توی دستام ریختم دستمو بردم بالا تا تا بزنم تو صورتش وتموم دق دلیمو سرش
خالی کنم که دستمو تو هوا گرفت و محکم فشار داد
ارسان-ببین ؼزاله خانم اگه یه بار دیگه دستت خطا بره بد می بینی خیلی بد
-تو چی فکر کردی پسره احمق بیشعور حاضرم صدسال برم زندان ولی با تو نکبت ......
بقیه حرفمو خوردم
ارسان-خب بقیش ... با من نکبت چی؟؟؟
-تو احمق چی درباره من فکر کردی ؟؟؟
ارسان-تو درباره من چی فکر کردی فکر کردی انقدر خرم که بزارم همینطوری بری دادگاه و گواهی
پزشک قانونی بگیری و راحت دیگه مهر طلاق هم تو شناسنامت نخوره ؟؟؟نخیر عزیزم کور خوندی
اونی که فکر کردی ارسانه خودتی-دستمو ول کن
ارسان-اگه ول نکنم
-اخه مگه من چه هیزم تری به تو فروختم بی انصاؾ اصلا اصلا مگه قرار ما این نبود وقتی همه حقیقتو
فهمیدن از هم جدا شیم
ارسان-چرا منم قرارمون یادم نرفته ولی تو قرار ما این نبود تا با چاقو بیافتی به جون من و فرار کنی
بری 6 ماه بعد پیدات شه
-دستمو ول کن داره دردم میاد
نیشخندی زد و دستمو ول کرد
ارسان-بسیار خوب من حرفامو زدم شرط هامم گذاشتم امروز عصر منتظر جوابتم مطئن باش شرط
رضایت من فقط همونیه که گفتم در ضمن بهتره کسی از قرامون خبر دار نشه چون اون وقت به هیچ
عنوان رضایت نمی دم
ارسان بعد از گفتن حرفاش رفت و منو بین یه دنیا شک و تردید گذاشت برگشتم خونه توی حیاط بهرام
رو دیدم داشت از خونه می رفت
بهرام-سلام کجا بودی؟
بدون اینکه جوابی بهش بدم از کنارش گذشتم صداشو از پشت سرم شنیدم
بهرام-سوال پرسیدیم ها ؟
بی مقدمه برگشتم عقب-راسته ارسان از من شکایت کرده؟
بهرام-رفتی دیدیش؟؟؟
-اونش به خودم مربوجواب منو بده؟؟
بهرام-خب راستش اره ببینم چی بهت گفته؟؟
بدون اینکه جواب سوالشو بدم رومو برگردوندم رفتم داخل خونه بابا و دایی کنار هم روی مبل نشسته
بودن
-سلام
بابا-سلام دخترم خوبی؟-بد نیستم
دایی-کجا یهو ؼیبت زد؟؟
-رفته بودم جایی
بابا-پیش ارسان بودی ؟؟
-اره
بابا-از شکایتشم بهت گفت؟؟
-اره یه چیزایی گفت یه شرط هایی هم گذاشت برای رضایت
دایی-چه شرط هایی؟؟
-ببخشید ولی نمی تونم بگم یعنی یعنی یه چیزی بین خودمون دونفره
برگشتم توی اتاقم حدود نیم ساعت بعد صدای زنگ خونه بلند شد بعد از چند لحظه دایی صدام کرد از
اتاق بیرون رفتم
-چیزی شده؟
دایی-یه خانمی اومده با تو کار داره
-کیه؟؟
دایی-نمی دونم می گفت اسمش....در باز شد چهره همیشه خندون انا رو دیدیم تا منو دید جیػ کشید پرید تو بؽلم
انا-وای عزیزم خوبی نمی دونی چقدر دلم برات تنگ شده بود
-تو اینجا چیکار می کنی دختر خوب
ار بؽلم بیرون اومد
انا-اومدم زن داداش ارسانمو ببینم بد کردم؟
-خیلی خوش اومدی
با صدای سرفه دایی هردمون رومونو به طرؾ برگردوندیم دست انا رو گرفتم نزدیک دایی رفتم و بهم
معرفیشون کردم انا با خوشحالی دستشو به طرؾ دایی دراز کردانا-خوشبختم
دایی با عصبانیت سری تکون داد
دایی-پناه برخدا
بعد هم از پیشمون رفت
انا-وا این داییت چرا اینجوری کرد
-ولش کن بابا یه خورده خود درگیری داره ...خب تعریؾ کن ببینم نبات خانم چطوره ؟؟؟بابا خوبن؟؟؟
انا-اره هردوشون خوبن دوست داشتن بیان ببیننت ولی خب هم یه خورده ازت خجالت می کشن هم یه
خورده به خاطر ماجرای ارسان ازت دلخورن
روی مبل نشستیم
-ارسان با بابات اشتی کرد
انا-ظاهرا اره ولی اصلا خونه نمی یاد کارخونه هم که به امون خدا ول شده
-مگه ارتین نیست؟؟
انا-نه سه چهار ماهی میشه برگشتن انگلیس
- خب تعریؾ کن ببینم خودت چیکار می کنی ؟؟؟
انا-هیچی بابا علافی بیکاری همینطوری واسه خودم می گردم دیگه
-چی شد یهو یاد من کردی بی معرفتانا-الحق که خیلی پررویی من بی معرفتم یا جنابعالی که این همه مدت ول کردی رفتی اصفهان
-اوه حالا هم چی می گی این همه مدت هرکی فکر نکنه می گه من 10 سال اونجا بودم کلش 6 ماه شده
انا-واسه جنابعالی زود گذشته بیچاره ارسان هرروز منتظر بود تو برگردی خدایی خیلی خاطرت رو می
خواد اصلا تا حالا اینطوری ندیده بودمش فکر کنم حسابی عاشق شده
پوزخند زدم
زیر لب گفتم :اره جون خودش عاشق شده پسره هوسباز عوضی
انا-چیزی گفتی؟؟-نه چیزی خاصی که نبود
انا-خیلی خوب من دیگه باید برم کاری با من نداری
-کجا حالا به این زودی بزار برات چایی بیارم
انا-نه بابا بی خیال حالا انشاا... یه وقت دیگه کاری با من نداری
-اخه اینطوری که بد شد
انا-نه بابا بد کجا بود
تا دم در بدرقه اش کردم
انا-از قول من از این دایی بدعنقتم خداحافظی کن
-باشه حتما
انا-خداحافظ
-خداحافظ
برگشتم داخل خونه دایی جلوی در ورودی ایستاده بود
دایی-رفت؟؟؟
-بله با اجازتون
از کنارش رد شدم رفتم داخلدایی-می گم ایشون خواهر اقا ارسانه
-اره چطور؟؟؟
دایی-هیچی همینطوری ماشاا... چه دختر خانمی بودن
-اونوقت به خاطر همین خانمیش اونطوری باهاش برخورد کردی
بدون اینکه جوابمو بده پرسید:چند سالشونه اونوقت ؟؟
-به شما ارتباطی داره ؟؟؟
دایی-نه من همینطوری پرسیدم محض کنجکاوی
-اره جون خودترومو برگردوندم و به طرفم اتاقم برگشتم تا عصر فکر کردم به ارسان به خواست ارسان باید زودتر این
ماجرا رو تموم می کردم از یه طرؾ دوست نداشتم پیشنهاد ارسانو قبول کنم از یه طرؾ دیگه می
ترسیدم از اینکه واقعا رضایت نده و اون وقت از دست هیچکس هیچ کاری بر نمی اومد حسابی با خودم
در حال جدال بودم ولی بالاخره گوشی رو برداشتم و شماره ارسانو گرفتم طبق معمول چند لحظه ای
طول کشید تا گوشی رو برداره
ارسان-بله؟
-زنگ زدم بگم ....بگم...
ارسان-سلام عصر شما هم به خیر مرسی منم خوبم
-خیلی خوب سلام
ارسان-اهان حالا شد علیک سلام امرتون؟
-خواستم بگم ...بگم
ارسان-چی بگی؟؟؟
-خیلی خوب قبول من شرطتو قبول می کنم ولی چه ضمانتی هست وقتی برگشتیم تو رضایت بدی و منو
طلاق بدی
ارسان-نگران نباش من انقدر احمق نیستم با یه دختر وحشی و بی ادب یه عمر زندگی کنم این سفر هم
بیشتر به خاطر خوش گذرونی خودمه بدم نمی یاد یه خورده مزه ازدواجو بچشم
-کسی تا حالا بهت گفته خیلی بیشعوریارسان-اره خودت زیاد بهم گفتی ...خب حالا اخر نفهمیدم قبول کردی یا نه؟
-فقط به بابااینا چی بگم اصلا به چه بهونه ای من با جنابعالی باید بیام سفر
ارسان-مهم ترین دلیلش اینه که تو زنمی و فکر نمی کنم لازم باشه برای مسافرت با همسرم از کسی
اجازه بگیرم ولی نگران نباش من خودم با بابات حرؾ می زنم می گم میریم یه سفر یه سنگامونو وا
بکنیم حله؟
-کی میریم؟
ارسان-فردا صبح نگفتی حالا حله؟
نفس عمیقی کشیدم-باشه قبول
ارسان-وسایلتو همین امشب جمع کن برای فردا صبح بلیط گرفتم ساعت 6 صبح میام دنبالت
-تو از کجا مطمئن بودی من قبول می کنم که سرخود رفتی بلیط گرفتی
ارسان-ببین من مطئن بودم تو قبول می کنی چون اصولا هیچ دختری برای با من بودن نه نمی گه؟؟
با عصبانیت گفتم:خیلی بی حیایی ارسان
ارسان-خودم می دونم ...خب عزیزم فردا می بینمت خداحافظ
-به خاک سپردمت
گوشی رو قطع کردم و پرتش کردم رو تخت.....
شب سر شام ارسان به موبایل بابا زنگ زد تقریبا نیم ساعتی باهاش حرؾ زد نمی دونم چی بابا گفت که
وقتی بابا برگشت سر میز شام به من گفت:ارسان گفت فردا ساعت 6 می یاد دنبالت پاشو برو بخواب
فردا سرحال باشی
بهرام دست از ؼذا خوردن کشید
بهرام-مگه قراره جایی برن؟؟
بابا-اره می خوان یه مدت برن مسافرت
بهرام-مسافرت دیگه واسه چی اینا که قراره چند وقت دیگه از هم جدا شن مسافرت رفتنشون دیگه چه
صیؽه یه الان خودم زنگ می زنم به ارسان و کنسلش می کنمبابا با عصبانیت رو به بهرام گفت:تو لازم نکرده دخالت کنی ارسان هنوز شوهر شه می فهمی
بهرام-من نمی ذارم یه بار حماقت کردم خواهرمو بدبخت کردم دیگه نمی ذارم این بدبختی ادامه پیدا کنه
جلوی ضرر رو از هرجا بگیری منفعته
-واسه این حرفا دیگه خیلی دیره اقا بهرام خیلی دیر
بهرام-یعنی چی خیلی دیره تو چرا اینطوری شده ببینم نکنه ارسان تهدیدت کرده اره؟؟ داره اذیتت می کنه
؟؟ چرا حرؾ نمی زنی ؟؟؟بگو بزار کمکت کنم
از روی صندلیم بلند شدم
-همون یه بار که کمکم کردی واسه تمام زندگیم بسه دیگه لازم نیست خودتو به زحمت بندازیدایی-ای بابا چرا مسئله به این کوچیکی رو انقدر بزرگ می کنید بابا یه مسافرت کوچیک که دیگه انقدر
بحث و جدل نداره ؟؟
-چی چیو دایی یه مسافرت کوچیک معلوم نیست این پسره چه خوابی واسه ما دیده اصلا از کجا معلوم
قصد اخاذی نداشته باشه
بابا-بس کن بهرام یه بار بهت گفتم تو کاری که بهت ربطی نداره دخالت نکن دخترم تو هم برو تو اتاقت
استراحت کن فردا خسته نباشی
شب به خیری گفتم و برگشتم تو اتاقم باید از فردا تا یک ماه دیگه خودمو برای یه زندگی جدید اماده می
کردم نگرانی همه وجودمو گرفته بود برای اولین بار از ارسان ترسیده بودم تا صبح نخوابیدم و فقط
روی تخت ؼلت زدم صبح با بی حوصلگی چند تا تیکه لباس برداشتم و ریختم توی چمدون ساعت یک
ربع به شش بود از اتاق بیرون اومدم همه خواب بودن رفتم تو حیاط منتظر شدم تا ارسان بیاد چند دقیقه
ای نگذشته بود که سروکله دایی پیدا شد
دایی-سلام تو هنوز نرفتی
-سلام نه هنوز نیومده تو واسه چی از خواب بیدار شدی
دایی-راستش اومدم قبل از اینکه بری یه چیزی ازت بگیرم
-چی؟؟؟
دایی-میشه لطفا شماره انا خانمو بهم بدی؟؟با تعجب گفتم:جانم!!!؟؟؟شماره کیو می خوای ؟؟؟
سرشو پایین انداخت
دایی-انا خانم
-اون وقت واسه چی؟؟؟
دایی-تو چیکار به این کار ها داری شماره رو بده
-اولاحاج اقا از شما بعیده مزاحم دختر مردم شید ثانیا به انا می گم اگه خودش راضی بود بعدا شمارشو
بهت می دم
دایی-اولا من نمی خوام مزاحم ایشون شم و هدفم کار خیره ثانیا تو الان می خوای بری مسافرت معلوم
نیست کی برگردی شماره رو رد کن بیاد
-شرمندتم تا خودش اجازه نده نمی تونمخواست چیزی بگه که صدای بوق ماشین اومد بلافاصله از دایی خداحافظی کردم و رفتم تو کوچه ارسان
جلوی در منتظرم بود با تاکسی اومده بود به ارومی بهم سلام کردیم راننده کمک کرد چمدونمو توی
صندوق عقب بزارم توی راه هیچ کدوم حرفی نزدیم وقتی به فرودگاه رسیدیم ارسان کرایه راننده رو
حساب کرد و رفتیم داخل سالن پرواز تاخیر نداشت و راس ساعت پرید ساعتی بعد توی فرودگاه رشت
فرود اومد توی فرودگاه مرد نسبتا پیری منتظرمون بود اسمش اقا صفر بود خیلی هم مهربون و خوش
اخلاق بود چند دقیقه ای توی راه بودیم تا به یه ویلا رسیدم ارسان گفت اینجا ویلای خودش و شریکش
پیمانه ویلای شیک و مرتبی بود وقتی رسیدیم خانم اقا صفر رو هم دیدم اسمش ملوک بود اونم مثل اقا
صفر مهربون و خوش اخلاق بود با کمک اقا صفر وسایلمو بردم طبقه وقتی به پاگرد طبقه دوم رسیدیم
اقا صفر گفت:خانم وسایلتونو کجا بزارم؟
2 اتاق در کنار هم قرار داشت خواستم چیزی بگم که ارسان اومد بالا
ارسان-چرا اینجا وایسادید ؟
صفر-منتظرم ببینم خانم می خوان برن تو کدوم اتاق
ارسان-نمی خواد اقا صفر تا همین جاشم زحمت کشیدی تو برو من وسایل خانمو می برم
صفر-اخه اقا...
ارسان-گفتم که خودم می برم برو مش صفر
صفر-هرچی شما بگید اقا با اجازه
مش صفر برگشت پایین ارسان چمدونا رو برداشت و در یکی از اتاق ها رو باز کرد هم چمدون من و
هم چمدون خودشو داخلش گذاشت من هنوز بیرون ایستاده بودم از اتاق بیرون اومدارسان-تو که هنوز اینجا وایسادی ؟؟؟نمی خوای بیای داخل اتاقو ببینی
قبل از اینکه حرؾ بزنم دستمو گرفت و کشوندم داخل اتاق
ارسان-چطوره می پسندی
با بی تفاوتی شونه ای بالا انداختم
-بد نیست خوبه
ارسان-خوب نه و عالی اینجا عالیه این اتاق اختصاصا مال منه و از 3 ماه پیش که این ویلا را خریدیم
هیچکسی تا حالا پاشو اینجا نگذاشته خیلی بهت افنخار دادم گفتم بیای اینجا

پوزخند زدم

-برو بابا تو هم

 قدمی به طرفم برداشت
ارسان-تو چرا انقدر بی ذوقی دختر الان هرکسی بود می پرید بؽل شوهرشو ازش تشکر می کرد که تو
خلوتش راش داده اون وقت تو اینطوری می زنی تو ذوق من
اون جلو می اومد من عقب می رفتم سکوت کرده بود برق نگاهش عوض شده بود دستشو به سمت دکمه
های پیراهنش برد من با ترس عقب می رفتم تموم اعضای بدنم از ترس می لرزید همونطور که عقب
می رفتم از پشت به در خوردم بهم رسید دودستش دوطرؾ من روی در گذاشت
ارسان-نمی خوای ماه عسلمونو شروع کنیم ؟؟؟
صورتشو جلو اورد
ارسان-حقشه به خاطر اون باری که لبمو گاز گرفتی الان تلافیشو سرت در بیارم
فاصله صورتش تا من کم و کمتر می شد چشمامو بستم قلبم تند تند می زد صدای تقه ای که به در خورد
باعث شد به سرعت چشمامو باز کنم ارسان خودشو عقب کشیده بود صدای مش صفر از پشت در اومد
صفر-اقا تشریؾ بیارید پایین صبحونه اماده است
حال ارسان هم پریشون بود رنگ و روش پریده بود با صدایی لرزون گفت:باشه الان می یایم مش صفر
دکمه های پیراهنشو بست به ارومی رو به من گفت :فکر نکن از زیرش در رفتی ها من دست بردار
نیستمخودمو کنار کشیدم ارسان دروباز کرد و از اتاق بیرون رفت نفس عمیقی کشیدم و به سرعت لباسامو
عوض کردم و از اتاق بیرون رفتم با این که میلی به خوردن صبحونه نداشتم اما چند لقمه ای به زور
خوردم ارسان بعد از خوردن صبحونه با گفتن اینکه ظهر بر نمی گرده خونه از ویلا بیرون رفت ارسان
علاوه بر ناهار برای شام هم پیداش نشد نزدیک های ساعت 12 شب بود که رفتم بخوابم وسایلمو
برداشتم و رفتم تو یه اتاق دیگه و با خیال اینکه امشب رو از شر ارسان خلاص شدم خوابیدم نیمه های
شب با صدای باز شدن در از خواب پریدم با دیدن ارسان وحشت همه وجودمو گرفت
ارسان به ارومی گفت:جنابعالی به چه اجازه ای اومدی تو این اتاق
از روی تخت بلند شدم
ارسان-قرارمون که یادت نرفته
-نه یادم نرفته ولی بزار برای یه وقت دیگه الان اصلا امادگیشو ندارم خواهش می کنمارسان-ولی من حسابی امادگی دارم پس مشکلی نیست
به سمتم اومد خواستم با دستام مانعش شم ولی نتونستم محکم بؽلم کرد
-تورخدا دست از سرم بردار
ارسان-تو از چی میترسی اخه یعنی من انقدر وحشتناکم
-بزار برای یه وقت دیگه
ارسان-نمی شه دوباره از زیرش در میری ما باهم قرار گذاشتیم
دوباره صورتشو به صورتم نزدیک کرد دوباره استرس همه وجودمو گرفت هر لحظه دعا می کردم این
کابوس زودتر تموم شه نمی دونم چرا اما داشت گریه ام می گرفت قبل از اینکه لبای ارسان روی لبام
قرار بگیره صدای فریاد اومد بازهم صدای مش صفر باعث شد نجات پیدا کنم
صفر-اقا کمک ملوک ملوک داره از دستم می ره
ارسان با نارضایتی منو ول کرد و از اتاق بیرون رفت دستمو روی قلبم گذاشتم و نفسی از روی اسودگی
کشیدم
از اتا ق بیرون اومدم و رفتم پایین چراغ ها روشن شده بود ارسان و مش صفر بالای سر ملوک خانم
نشسته بودن ارسان با دیدن من سراسیمه بلند شد
ارسان-حالش خوب نیست باید سریع برسونمیش بیمارستان منو و مش صفر می بریمش تو برو بالا
بخواب مش صفر بلندش کن تا بریم
-می خوای منم بیامارسان-فکر نکنم لازم باشه تو برو استحرات کن
ارسان و مش صفر از ویلا بیرون رفتن منم که حسابی خواب از سرم پریده بود برای اولین بار وارد
محوطه خارجی وسلا شدم و رفتم کنار دریا به موج های بلند دریا خیره شدم چند ساعتی گذشت و من
همچنان روبه روی دریا نشسته بودم و به کلاؾ سردرگم زندگیم فکر می کردم صدای پایی رو از پشت
سرم شنیدم رومو که برگردوندم ارسانو دیدم نور ماه توی صورتش افتاده بود چهره اش خسته به نظر می
اومد برای اولین بار با دقت اجزای صورتشو تجزیه و تحلیل کردم پیشونی بلند بینی قلمی چشم های به
شدت مشکی و موهای پرپشت که اؼلب نامرتب به نظر می اومد هنوز هم نمی تونستم نسبتی رو که با
این پسر داشتم درک کنم با صداش از فکر بیرون اومدم
ارسان-تو چرا اینجایی ؟؟چرا نخوابیدی؟؟؟اومد و درکنارم نشست
ارسان-نکنه منتظر من بودی ؟؟؟
-نه خوابم نمی اومد اومدم اینجا ...ارسان یه سوال بپرسم
ارسان-شما دوتا سوال بپرس
-ارسان نسبت من و توچیه
با گیچی سری تکون داد
ارسان-چی!!؟؟
-منظورم اینه که ارتباط من و تو چیه اصلا اصلا تو از کج یهو تو زندگی من پیدات شد؟؟؟
ارسان-نمی دونم
-نمی دونی؟؟؟
ارسان-نه واقعا نمی دونم من تنها چیزی رو که می دونم اینه که بعد از مرگ امی دوست دخترمو می گم
خیلی عوض شدم امی هیچ فرقی با بقیه دوست دخترام نداشت اما وقتی به خاطر سهل انگاری من جونشو
از دست داد خیلی عذب وجدن گرفتم دیگه حوصله هیچکسو و هیچ چیز رو نداشتم همه فکر می کردن به
خاطر عشق امیه که من اینطوری شدم ولی حقیقتش این بود که عذاب وجدان داشت منو داؼون می کرد
نه عشق وقتی برگشتیم ایران و تورو دیدم برام زیاد با بقیه فرقی نداشتی از نظر من تو یه دختر ساده
بودی که با دوتا دوست دارم گفتانای داداشم عاشقش شدی بودی من فقط به تو به چشم زن ارتین گاه می
کردم همین تا اون اتفاق افتاد تا اومدم به خودم بیام دیدم اون دختر ساده به خاطر من از خانوادش طردشده تا اومدم بفهم چی به چیه دیدم اسمش تو شناسناممه نمی دونم چرا ولی وقتی به هوش اومدی و دیدی
تو خونه منی وحمله کردی بهم ازت خوشم اومد شاید برای اینکه تازه داشتم می فهمیدم همچینم دختر
دست پاچلفتی نیستی وقتی سرتو کوبوندی تو دیوار و من 1 روز تمام بالای سرت بودم تازه فهمیدم یه
جورایی داری به دلم میشینی رفتار های تو با من خیلی بد بود ولی من هرچقدر بیشتر کم محلی می
کردی بیشتر جذبت می شدم دیگه نمی خواستم از دستت بدم باید یه کاری می کردم تا تورو پابند خودم
کنم اون شب تا اونجایی که جا داشتم مشروب خوردم انقدر که دیگه اختیار هیچی دستم نبود چیز زیادی
از اون شب یادم نمی یاد راستش اصلا یادم نمی یاد چی بینمون اتفاق افتاد روز بعدش وقتی چشمامو باز
کردم دیدم تو بیمارستانم و ارتین و بابا بالای سرمن کم کم همه چی مثل یه فیلم از جلوی چشمام گذشت
وقتی پرسیدم کجایی گفتن زدی و در رفتی تازه اون موقع بود که همه باور کردن هیچ بین من و تو نبوده
و نیست باباتو و بهرام برگشتن ایران با بابات حرؾ زدم قسم خوردم حتی گریه کردم و گفتم که تو بی
گناهی حالا نگرانی همه این شده بود که تو کجا رفتی من دائم با خودم می گفتم تو بالاخره پیدات میشه
وقتی دو سه ماه گذشت و نیومدی حسابی بهم ریختم حوصله هیچکسو نداشتم جای خالی تو تو خونهبدجور منو عذاب می داد رفتم و ازت شکایت کردم با خودم گفتم شاید اینطوری زودتر پیدا شی هر روز
منتظر بودم خبر دستگیرتو بدن تا دوباره دیدمتو و برای رضایت شرط مسافرت رو گذاشتم ؼزال من
بهت علاقه پیدا کردم و دلم نمی خواد به هیچ قیمتی تورو از دست بدم
-تو قرارمون عشق و عاشقی نداشتیم اقا ارسان مگه نه؟
ارسان-منظورتو نمی فهمم
-منظورم خیلی واضحه اگه تو به من علاقه داری اگه تو به من وابسته شدی من نشدم متاسفم ارسان من
هنوزم مثل روز اول ازت متنفرم اگه الانم اینجام به خاطر اینه که زودتر از این وضعیت خلاص شم یا
درست ترش اینه که زودتر از دست تو خلاص شم
بلند شدم و به طرؾ ویلا رفتم دیگه نمی خواستم به حرفاش گوش کنم
ارسان-صبر کن ببینم.....
اومد و روبه روم ایستاد مانع حرکتم شد
ارسان-کجا سرتو انداختی پایین داری میری
-چرا دست از سرم بر نمی داری؟؟؟
ارسان-تو منو دوست داری مگه نه؟؟؟
-نه من تنها حسی که بهت دارم تنفره می فهمی تنفر تو 1 سال از بهترین سال های زندگی منو خراب
کردی بابا دوست داشتن که اجباری نیست !!!دستی تو موهاش کشید
ارسان-به خاطر ارتینه نگو هنوز دوستش داری که خندم می گیره!!!
-نه مطمئن باش من همون قدری که از تو متنفرم از خان داداشتم متنفرم حالا برو کنار می خوام رد شم
ارسان-داری دروغ می گی تو هم از من خوشت می یاد مطئنم
پوزخند زدم
-ببیین سعی کن بفهمی من....ازت....متنفرم می فهمی متنفر
ارسان-مهم نیست از الان به بعد تمرین کن دوستم داشته باشی
-دیوونه شدی نه!!؟؟ارسان-اره از دست تو از دست کارات از دست کلاؾ سردرگم احساساتت دارم دیوونه شدم تو تکلیفت با
خودتم معلوم نیست
-چرا درباره تو تکلیفم با خودم معلومه من ازت متنفرم می فهی متنفر حالا هم دارم روزشماری می کنم
تا زودتر این مسخره بازیات تموم شه و برگردم و طلاق بگیرم
ارسان-اگه نخوام طلاقت بدم چی؟؟؟
با عصبانیت گفتم :لعنتی قرارمون این نبود
ارسان-از حالا به بعد هست
-چه تو بخوای چه نخوای من ازت جدا می شم
ارسان-تا من نخوام نمی تونی
-نترس می تونم
ارسان-نمی تونی
-اره تو راست می گی نمی تونم برو کنار می خوام رد بشم می خوام برم بخوابم خیلی خستمه
ارسان-اره راست می گی منم خسته ام با هم میریم می خوابیم
-من با تو هیج جا نمی یام
ارسان-چرا اگه من بخوام میایمچ دستمو گرفت و منو به طرؾ داخل خونه کشید تقلا می کردم تا دستمو از توی دستش بیرون بکشم
ولی نمی تونستم قدرتش خیلی بیشتر از من بود منو برد داخل اتاق و پرتم کرد روی تخت تا به خودم بیام
دیدم افتاده روم
ارسان-از امشب به بعد باید سعی کنی منو دوست داشته باشی
فریاد زدم
-ازت متنفرم می فهمی متنفر.....
فریادم تو گلو خفه شد هرچی دست و پا زدم و تقلا کردم نتونستم جلوشو بگیرم و بالاخره تسلیم شدم
نزدیک های ظهر از خوب بلند شدم اصلا موقعیت خودمو به یاد نداشتم سرمو به چپ و راست چرخوندم
نگام به لباس هام که گوشه ای از اتاق روی صندلی قرار داشت افتاد کم کم همه چیز رو به خاطر اوردم
....ارسان....من.... لب دریا....ابراز عشقش .....از روی تخت بلند شدم سرم گیج می رفت لباسامو بهسختی پوشیدم باید عصبانی می بودم ولی نبودم ارسان فوق العاده مهربون و با احساس بود اما دیشب من
به هیچ کدوم از ابراز احساساتش جواب ندادم نمی دونم چرا چرا نمی تونستم به خودم بقبولونم منم کم کم
دارم بهش علاقمند می شدم از پله ها پایین اومدم بوی چایی و نون داغ بدجوری اشتهامو تحریک می
کرد رفتم داخل اشپزخونه نگاهش به من افتاد با مهربونی و لبخند گفت:سلام عزیزم ....صبحت به خیر
یه احساسس بهم می گفت نزنم تو ذوقش و مثل خودش مهربون جوابشو بدم اما یه حس دیگه بهم می گفت
بهش کم محلی کنم و حالشو بگیرم
با بی تفاوتی گفتم:علیک سلام ظهر شما هم به خیر
دست از کار کشید و با تعجب به من نگاه کرد
ارسان-خوبی؟؟؟
-نه خوب نیستم شما هم بهتره به جای بازجویی یه چیزی بدی من بخورم
روی صندلی نشستم به سرعت همه چیز رو روی میز چید و خودش هم روبه روم نشست
-کی برمیگردیم؟؟
زل زد بهم به چشماش نگاه کردم خستگی و بی خوابی از چشماش می بارید
ارسان-کجا برگردیم؟؟؟
-شیراز می خوام زودتر مقدمات طلاق رو فراهم کنی
تکه ای نون برداشت و کمی پنیر و گردو روش گذاشت و به طرؾ من گرفتارسان-من که نمی فهمم تو چی می گی ؟؟؟حالا بیا فعلا اینو بخور تا بعد
-من خودم دست دارم و می تونم واسه خودم لقمه بگیرم جواب منو بده
لقمه رو جلوی من گذاشت
ارسان-عزیزم من که دیشب بهت گفتم نمی خوام طلاقت بدم
-تو که به اون چیزی که می خواستی رسیدی دیگه چرا این مسخره بازی هارو تموم نمی کنی
ارسان-نه من به اون چیزی که می خواستم نرسیدم
-لعنتی تو چی از جون می خوای می خواستی جسممو تصرؾ کنی که کردی دیگه چیرا دست از سرم
برنمی داریارسان-من هدفم تصرؾ جسم تو نبوده و نیست چون خودتم خوب می دونی اگه واقعا قصدم این بود
همون موقع که تو خونم بودی به هدفم میرسیدم من قصدم تصرؾ قلب و احساسته ...خواهشا سعی کن
بفهمی
-ببین اگه صد سال هم بگذره من هیچ علاقه ای به تو پیدا نمی کنم سعی کن اینو ملکه ذهنت کنی
از روی صندلی بلند شدم دستمو گرفت
ارسان-بشین صبحونتو بخور بعدا برو
-نمی خوام دستمو ول کن
از روی صندلیش بلند شد و بدون اینکه دستمو ول کنه اومد سمتم و نشوندم روی صندلی
ارسان-تو چرا فقط زبون زور و اجبار سرت می شه
لقمه ای رو که از قبل گرفته بود از روی میز برداشت و به طرفم گرفت
ارسان-بگیر بخور
-مگه زبون حالیت نمی شه می گم نمی خوام
لقمه جلوی دهنم گرفت
ارسان-دهنتو باز کن
-گفتم که نمی خوا....لقمه رو به زور تو دهنم گذاشت زیادی بزرگ بود لپام باد شدن ارسان خنده اش گرفته بود به زور لقمه
رو قورت دادم
-مرض چرا میخندی ؟؟؟
ارسان-تو کی می خوای بزرگ شی بابا دیگه نزدیک 20 سالته هنوز باید به زور بهت ؼذا بدن ...خیلی
خوب حالا خودت عین بچه ادم صبحونتو می خوری یا دوباره به زور متوسل شم
-لازم نکرده خودم می خورم
ارسان-خیلی خوب پس من دیگه برم
از کنارم بلند شد
-کجا مگه خودت گرسنه ات نیست؟؟بیا یه چیزی بخورارسان-مگه واست مهمه!!!؟؟؟
شونه ای بالا انداختم
-نه همینطوری گفتم هرجور راحتی
ارسان-من باید برم بیمارستان پیش مش صفر و زنش تو هم صبحونتو خوردی برو تو اتاق استراحت کن
خداحافظ
-خداحافظ
ارسان از ویلا بیرون رفت منم برگشتم تو اتاق بی حوصله و کسل بودم گوشیمو برداشتم دایی چند بار
زنگ زده بود شمارشو گرفتم
دایی-بله ؟
-به به سلام عرض شد حاج اقا
دایی-علیک سلام هیچ معلومه دختر تو کجایی می دونی چند بار زنگ زدم چرا گوشیتو بر نمی داشتی؟؟؟
-داشتم صبحونه می خوردم ببخشید
دایی-خدا ببخشه خب چه خبر خوش می گذره شمال
-ای بدک نیست تو چیکار می کنی ؟؟؟
دایی-ؼزال من بهش زنگ زدم
صاؾ سرجام نشستم-به کی زنگ زدی؟؟؟
دایی-به انا خانم
-به به چشم و دلم روشن می بینم که مزاحم دختر مردم هم میشی ... خب حالا چی بهش گفتی ؟؟؟
دایی-هیچی...یعنی ...یعنی نمی دوستم باید چی بگم فقط سلام و احوالپرسی کردم و....
-خب بقیش؟؟
دایی-قرار گذاشتم بریم امروز با هم رستوران ناهار بخوریم ؟؟؟
-به به پس اقا رسول جنابعالی هم بله؟؟؟دایی-اتفاقا بنده نخیر من نیتم پاکه دختر جون
-دایی ولمون کن بعنی من باید باورم بشه جنابعالی با اون همه ادعا و اون انگشتر عقیق و اون دکمه یقه
تا اخر بسته شده عاشق یه دختری مثل انا شدی ؟؟؟
دایی-اشکالش چیه؟؟؟
-سرتا پا اشکاله حاج اقا تو و انا یه دنیا با هم فاصله دارید
دایی-عشق که این چیزا سرش نمی شه
با خنده گفتم:دایی می بینم حسابی راه افتادی !!!
دایی-مسخره می کنی؟؟؟
-من ؼلط بکنم اقااااا....من فقط می خوام بهت بگم اگه واقعا عشقی هم هست همین الان جلوش بگیر تو و
انا خیلی با هم فرق دارید
دایی- تو نگران نباش وقتی ازدواج کردیم تیپ و قیافشم عوض میشه
-خیلی خوب بابا اصلا هرکاری می خوای بکنی بکن فقط خوب فکراتو کن که بعد پشیمون نشی کاری
بامن نداری
دایی-نه به ارسان هم سلام برسون خداحافظ
قبل از اینکه گوشی رو قطع کنم چیزی به خاطرم اومد-راستی رسول تو شماره انا رو از کجا اوردی ؟؟؟
خندید
دایی-هیچ وقت منو دست کم نگیر
گوشی رو قطع کرد خواستم گوشی رو روی میز بذارم که دوباره زنگ خورد شماره انا روی نمایشگر
افتاده بود جواب دادم
انا-السلام علیک یا زنداداش
-علیک سلام شیطون شدی دختر
انا-کجای کاری شیطون بودم
-یه چیزایی درمورد تو و دایی شنیدمانا-اوه ه ه منو باش می خواستم بهت خبر دست اول بدم
-قبل از تو دایی بهم زنگ زد گفت ببینم نکنه یه وقت دایی چشم و گوش بسته منو سرکار بزاریا
انا-حالا هم چی می گی چشم و گوش بسته هرکی فکر نکنه می گه چه دایی افتاب مهتاب ندیده ای داری
!!!!
-مگه نیست؟؟؟
انا-از قدیم گفتن نترس از ان که های و هوی دارد...
-خیلی خوب حالا این حرفا رو ول کن ببین انا نمی خوام اذیتش کنی اگه نمی خوایش همین امروز
بپیچونش
انا-حالا تو از کجا مطمئنی من از داییت خوشم نمی یاد؟؟؟
-مشکوک می زنی !!!
انا-نه مشکوک نمی زنم فقط راستش یه جورایی از داییت خوشم می یاد شاید باورت نشه ولی از ظاهرش
خیلی خوشم اومده می دونی یه جوری با تمام پسرایی که تو اقوام و دور و بری ها هستن فرق داره
راستش بدم نمی یاد شانسمو باهاش امتحان کنم
-ببین انا بزار خیالتو راحت کنم دایی به قصد ازدواج داره بهت نزدیک میشه نه به قصد دوستی که تو
بخوای شانستو باهاش امتحان کنی
با دلخوری گفت:منم منظورم دوستی نبود ؼزال جون که تو اینطوری باهام حرؾ می زنی تو درمورد
من چی فکر کردی ؟؟؟فکر کردی من چه جور دختریم ؟؟؟واقعا ازت انتظار نداشتم-خیلی خوب بابا ببخشید چه زود بهت برمی خوره حالا...اصلا این دایی بد عنق من پیشکش تو راحت
شدی حالا
خندید
انا-راستی ارسان کجاست؟؟؟
-رفته بیرون
انا-رابطتون چطوره ؟؟؟ با هم کنار اومدید
نفسمو پر صدا بیرون دادم
-نمی دونم ...واقعا نمی دونمانا-خیلی خوب دیگه مزاحمت نشم
-برو به سلامت امروز ظهر هم بهت خوش بگذره خداحافظ
گوشی رو قطع کردم و اومدم پایین بی هدؾ شروع به طی کردن عرض سالن کردم باید یه فکر اساسی
میکردم هنوز باورم نمی شد ارسان بهم علاقه داره پسری که هر روز با یه دختر بود اصلا قابل اعتماد
نبود باید راضیش می کردم همه چیز رو تموم کنه دیگه بیشتر از این نمی تونستم ادامه بدم ظرفیتم پر
شده بود هنوز احساسی رو که به ارسان داشتم درک نمی کردم یه وقت هایی تنفر یه وقتایی دوست داشتن
خودمم نمی دونستم چم شده بعد از چند ساعت صدای ماشین اومد از سالن بیرون اومدم ارسان ماشینو
اورده بود داخل مش صفر زیر بؽل ملوک خانمو گرفته بود به طرفشون رفتم ملوک خانم با دیدن من
لبخند روی لبش اورد
-خوبی ملوک خانم
ملوک-الهی شکر خانم بهترم ببخش توروخدا شما رو هم نگران کردم
-این حرفا چیه می زنی ملوک خانم
ارسان اومد جلوم نگام بهش افتاد
ارسان-مش صفر ملوک خانمو ببر تو اتاقتون استراحت کنه خودتم بمون پیشش استراحت کن دیشب تا
حالا بیدار بودی
صفر-اخه ناهار اقا....
ارسان-نگران نباش بالاخره از گشنگی که نمی میریم برو مش صفر برو
مش صفر ملوک خانمو برد داخل اتاقشون گوشه ی ویلا تا وقتی که برن داخل اتاق من و ارسان با
نگاهمون بدرقشون کردیم بعد هم رفتیم داخل روی مبل نشستم ارسان هم رو به روم نشست باید یه جوری
از یه جایی شروع می کردم دنبال یه جمله مناسب بودم که راحتم کرد
ارسان-چیزی می خوای بگی؟؟؟
ناخود اگاه باعصبانیت گفتم:نمی خوای این بازی مضحکی رو که راه انداختی تموم کنی
ارسان-چی شده دوباره چرا انقدر ناراحتی ؟؟؟
-من خسته شدم
ارسان-دوباره از چی؟؟؟
از جام بلند شدمداد زدم
-از تو از این زندگی از خودم از همه چی چرا دست از سر من بر نمی داری لعنتی
اونم از جاش بلند شد و روبه روم ایستاد
ارسان-دست از سرت برنمیدارم چون زنمی چون دوست دارم می فهمی دوست دارم ....بهت که گفتم تو
هم باید منو دوست داشته باشی می فهمی )فریاد زد (می فهمی
بؽضم ترکید
-د اخه لعنتی دوست داشتن که اجباری نیست چرا نمی فهمی دوست ندارم بابا باید به کی بگم از هرچی
عشقه تو دنیا متنفرم می فهمی متنفر چرا نمی ذاری به حال خودم بمیرم
به ارومی جلو اومد و بؽلم کرد اختیار اشکام از دستم در رفته بود ارسان سعی می کرد منو اروم کنه
ولی من با خشم به سینش مشت می زدم نمی دونم چقدر گذشت که منو از خودش جدا کرد و نشوندم روی
مبل خودش هم رفت تو اشپزخونه و با یه لیوان شربت برگشت کنارم نشست و شربتو داد دستم چند قلپ
خوردم کمی اروم تر شده بودم
ارسان-ببین هرچی بگی قبول می کنم ولی طلاق نه ؟؟؟نمیذارم ازم جدا شی فقط در یه صورت می تونی
ازم جدا شی می دونی اون چیه؟؟؟
با استفهام بهش نگاه کردم
ارسان-درصورتی که من بمیرم اون وقت راحت ازم جدا میشی
رومو برگردوندم
-تو قول دادی قول دادی طلاقم بدی